Najnowsze komentarze

III Ankieta Wydawnictwa Podziemnego

Dziecko w szkole uczy się fałszowanej historii od Piasta do równie sfałszowanego Września i dowie się, że obrońcą Warszawy był nie jakiś tam Starzyński, ale komunista Buczek, który wyłamał kraty „polskiego faszystowskiego” więzienia, by na czele ludu stolicy stanąć do walki z najeźdźcą. – Tak w roku 1952 Barbara Toporska opisywała ówczesny etap bolszewizacji Polski.

Przyjmijmy, na potrzeby niniejszej ankiety, że był to opis pierwszego etapu bolszewizacji, klasycznego w swoim prostolinijnym zakłamaniu. Kolejny etap nastąpił szybko, zaledwie kilka lat później, gdy – posługując się przykładem przytoczonym przez Barbarę Toporską – w kontekście obrony Warszawy wymieniano już nie tylko komunistę Buczka, ale także prezydenta Starzyńskiego (i to z największymi, bolszewickimi honorami). Przyszedł w końcu także moment, gdy komunista Buczek albo znikł z kart historii, albo też przestał być przedstawiany w najlepszym świetle – jeszcze jeden, mocno odmieniony okres.

Mamy tu zatem dynamiczne zjawisko bolszewizmu i szereg nasuwających się pytań. Ograniczmy się do najistotniejszych, opartych na tezie, że powyższe trzy etapy bolszewizacji rzeczywiście miały i mają miejsce:

1. Wedle „realistycznej” interpretacji historii najnowszej utarło się sądzić, że owe trzy etapy bolszewickiej strategii są w rzeczywistości nacechowane nieustającym oddawaniem politycznego pola przez bolszewików. Zgodnie z taką wykładnią, historię bolszewizmu można podzielić na zasadnicze okresy: klasyczny, ewoluujący, upadły. Na czym polega błąd takiego rozumowania?

2. Jak rozumieć kolejno następujące po sobie okresy? Jako etapy bolszewizacji? Jako zmiany wynikające z przyjętej strategii, czy ze zmiennej sytuacji ideowej i politycznej, czy może trzeba wziąć pod uwagę inne jeszcze, niewymienione tu czynniki?

3. Trzy etapy i co dalej? Czy trzecia faza spełnia wszystkie ideowe cele bolszewizmu, czy wręcz przeciwnie – jest od realizacji tych celów odległa? Czy należy spodziewać się powrotu do któregoś z wcześniejszych etapów, a może spektakularnego etapu czwartego lub kolejnych?

Zapraszamy do udziału w naszej Ankiecie.

II Ankieta Wydawnictwa Podziemnego

Dorobek pisarzy i publicystów mierzy się nie tyle ilością zapisanych arkuszy papieru, wielkością osiąganych nakładów, popularnością wśród współczesnych czy potomnych, poklaskiem i zaszczytami, doznawanymi za życia, ale wpływem jaki wywierali lub wywierają na życie i myślenie swoich czytelników. Wydaje się, że twórczość Józefa Mackiewicza, jak żadna inna, nadaje się do uzasadnienia powyższego stwierdzenia. Stąd pomysł, aby kolejną ankietę Wydawnictwa poświęcić zagadnieniu wpływu i znaczenia twórczości tego pisarza.

Chcielibyśmy zadać Państwu następujące pytania:

1. W jakich okolicznościach zetknął się Pan/Pani po raz pierwszy z Józefem Mackiewiczem?
Jakie były Pana/Pani refleksje związane z lekturą książek Mackiewicza?

2. Czy w ocenie Pana/Pani twórczość publicystyczna i literacka Józefa Mackiewicza miały realny wpływ na myślenie i poczynania jemu współczesnych? Jeśli tak, w jakim kontekście, w jakim okresie?

3. Czy formułowane przez Mackiewicza poglądy okazują się przydatne w zestawieniu z rzeczywistością polityczną nam współczesną, czy też wypada uznać go za pisarza historycznego, w którego przesłaniu trudno doszukać się aktualnego wydźwięku?

Serdecznie zapraszamy Państwa do udziału.

Ankieta Wydawnictwa Podziemnego

1. W tak zwanej obiegowej opinii egzystuje pogląd, że w 1989 roku w Polsce zainicjowany został historyczny przewrót polityczny, którego skutki miały zadecydować o nowym kształcie sytuacji globalnej. Jest wiele dowodów na to, że nie tylko w prlu, ale także innych krajach bloku komunistycznego, ta rzekomo antykomunistyczna rewolta była dziełem sowieckich służb specjalnych i służyła długofalowym celom pierestrojki. W przypadku prlu następstwa tajnego porozumienia zawartego pomiędzy komunistyczną władzą, koncesjonowaną opozycją oraz hierarchią kościelną, trwają nieprzerwanie do dziś. Jaka jest Pana ocena skutków rewolucji w Europie Wschodniej? Czy uprawniony jest pogląd, że w wyniku ówczesnych wydarzeń oraz ich następstw, wschodnia część Europy wywalczyła wolność?

2. Nie sposób w tym kontekście pominąć incydentu, który miał miejsce w sierpniu 1991 roku w Moskwie. Czy, biorąc pod uwagę ówczesne wydarzenia, kolejne rządy Jelcyna i Putina można nazwać polityczną kontynuacją sowieckiego bolszewizmu, czy należy raczej mówić o procesie demokratyzacji? W jaki sposób zmiany w Sowietach wpływają na ocenę współczesnej polityki międzynarodowej?

3. Czy wobec rewolucyjnych nastrojów panujących obecnie na kontynencie południowoamerykańskim należy mówić o zjawisku odradzania się ideologii marksistowskiej, czy jest to raczej rozwój i kontynuacja starych trendów, od dziesięcioleci obecnych na tym kontynencie? Czy mamy do czynienia z realizacją starej idei konwergencji, łączenia dwóch zantagonizowanych systemów, kapitalizmu i socjalizmu, w jeden nowy model funkcjonowania państwa i społeczeństwa, czy może ze zjawiskiem o zupełnie odmiennym charakterze?

4. Jakie będą konsekwencje rozwoju gospodarczego i wojskowego komunistycznych Chin?

5. Już wkrótce będzie miała miejsce 90 rocznica rewolucji bolszewickiej w Rosji. Niezależnie od oceny wpływu tamtych wydarzeń na losy świata w XX wieku, funkcjonują przynajmniej dwa przeciwstawne poglądy na temat idei bolszewickiej, jej teraźniejszości i przyszłości. Pierwszy z nich, zdecydowanie bardziej rozpowszechniony, stwierdza, że komunizm to przeżytek, zepchnięty do lamusa historii. Drugi stara się udowodnić, że rola komunizmu jako ideologii i jako praktyki politycznej jeszcze się nie zakończyła. Który z tych poglądów jest bardziej uprawniony?

6. Najwybitniejszy polski antykomunista, Józef Mackiewicz, pisał w 1962 roku:

Wielka jest zdolność rezygnacji i przystosowania do warunków, właściwa naturze ludzkiej. Ale żaden realizm nie powinien pozbawiać ludzi poczucia wyobraźni, gdyż przestanie być realizmem. Porównanie zaś obyczajów świata z roku 1912 z obyczajami dziś, daje nam dopiero niejaką możność, choć oczywiście nie w zarysach konkretnych, wyobrazić sobie do jakiego układu rzeczy ludzie będą mogli być jeszcze zmuszeni 'rozsądnie' się przystosować, w roku 2012!

Jaki jest Pana punkt widzenia na tak postawioną kwestię? Jaki kształt przybierze świat w roku 2012?




Jeff Nyquist


Odpowiedź na ankietę

1. W moim przekonaniu rewolucje w Europie Wschodniej zostały zaplanowane ze znacznym wyprzedzeniem przez KGB i utajnioną komórkę działającą w obrębie Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego, w bezpośrednim związku z wielką strategią opracowaną pod koniec lat 50. przez komitet sowieckich strategów, działający pod kierownictwem Leonida Breżniewa (w którego składzie był m.in. Generał KGB, Nikołaj Mironow, miłośnik starożytnej Sztuki Wojennej Sun Tzu). Realizacja nowej strategii związana była z przeświadczeniem, że po śmierci Stalina niezbędne są gruntowne reformy systemu, które pozwolą na jego przetrwanie. Starannie przygotowane zmiany miały być przeprowadzone przez tajne struktury KGB, a jednym z najistotniejszych punktów było wykorzystanie ruchu dysydenckiego, który mógłby być zaakceptowany przez Zachód.

Należy dodać, oczywiście, że wspomniane wyżej rewolucje przyniosły w konsekwencji pewien stopień wolności. W tym samym czasie wypracowane zostały nowe mechanizmy działania w celu zachowania kontroli nad strategicznymi sektorami gospodarki i systemu sprawowania władzy. Moskiewscy planiści zakładali przy tym wystąpienie pewnego okresu dezorganizacji i częściowej utraty wpływów, a w dalszej perspektywie wzmocnienie mechanizmów kontrolnych, które w konsekwencji doprowadzą do wzmocnienia efektywności systemu.

2. Moskiewski przewrót z sierpnia 1991 roku był wyreżyserowanym przedstawieniem, sterowanym spoza sceny. Podobnie było w przypadku rozpadu Związku Sowieckiego. Z kilkoma niewiele znaczącymi wyjątkami, starzy przywódcy Partii Komunistycznej pozostali u władzy we wszystkich sowieckich republikach. W krajach takich jak Polska, Węgry, Czechy tajne struktury, działające poprzez sieć agentów, zastąpiły rozpadające się stare struktury władzy. W końcu opracowano także rozwiązanie, które pozwoliło na przekazanie kontroli nieco mniej zakamuflowanym funkcjonariuszom KGB, których obecność na szczytach władzy okazała się niezbędna dla podniesienia morale sfrustrowanych kadr, popadających w coraz większą demoralizację. I tak, podczas gdy Jelcyn odgrywał rolę klowna, którego zadaniem było zdyskredytowanie kapitalizmu i demokracji w Rosji, zadaniem Putina jest rozbudzenie i przeorientowanie systemu w kierunku efektywnego totalitaryzmu.

3. Rewolucyjne zmiany w Ameryce Południowej są związane bezpośrednio z aktywnością marksistowsko-leninowskich kadr. Nie wierzę, że socjalizm i kapitalizm przechodzą przez proces konwergencji. Czy lew ulega transformacji pożerając owieczkę? Ideologiczne kategorie „socjalizmu” i „kapitalizmu” są pojęciami bardzo płynnymi, wykorzystywanymi dla celów ideologicznych. Zjawiska, o których mowa, mają bezpośredni związek z wielką strategią i walką o światową dominację. „Były” blok komunistyczny wprowadza na orbitę swoich wpływów nowe kraje (szczególnie te kraje, które, jak Wenezuela czy Iran, dysponują ogromnymi zasobami ropy naftowej). Nienawiść do Stanów Zjednoczonych oraz uczucie zazdrości wobec zamożnych przedstawicieli społeczeństwa są wykorzystywane do podsycania antyamerykańskich nastrojów. Współpracujące na obszarze Ameryki Łacińskiej, Rosja i Chiny zawierają porozumienia i przekazują ogromne ilości broni popieranym przez siebie reżimom, które będą odgrywać rolę aliantów w przyszłym konflikcie.

4. Moskwa pomaga Chinom w rozwoju ich potencjału wojskowego ponieważ oba kraje planują wspólne operacje wojskowe w przyszłej wojnie przeciwko sparaliżowanym gospodarczo Stanom Zjednoczonym. Według przecieków pochodzących z komunistycznych kręgów władzy w Pekinie, Chiny chcą przejąć kontrolę nad nowymi terytoriami w Australii i w Ameryce Północnej w celu przeprowadzenia masowej kolonizacji oraz rozwiązania problemu przeludnienia na własnym terytorium (także w związku z postępującą degradacją chińskiego ekosystemu). Moskwa dostanie Alaskę i część Kanady, podczas gdy Chiny zajmą, leżące poniżej 48 stany, wspólnie z zaproszonymi do „grabieży” krajami Trzeciego Świata. Podbój będzie ułatwiony przez pewne wydarzenia, antycypowane od dawna przez Rosjan i Chińczyków. W niedalekiej przyszłości nastąpi kryzys gospodarczy. Kryzys ten stanie się zarzewiem społecznego i politycznego chaosu w Stanach Zjednoczonych, co doprowadzi w konsekwencji do neutralizacji amerykańskich służb bezpieczeństwa, otwierając drogę dla terrorystycznej dywersji i strategicznego podstępu. Kiedy już Stany Zjednoczone zostaną pozbawione przywództwa, a ogólna sytuacja będzie beznadziejna, broń biologiczna i „czysta” broń atomowa posłużą do eksterminacji amerykańskiej populacji, co doprowadzi z kolei albo do ostatecznego upadku kraju, albo też stanie się decydującym impulsem do obrony przeciwko planom chińsko-sowieckiej dominacji.

5. Wyznawcy marksizmu zawsze byli w mniejszości. Jeśli nawet zwracają naszą uwagę, automatycznie szydzimy z ich braku znaczenia. Taki błąd popełniono w 1917 roku, dokładnie taki błąd popełniamy obecnie. Okazuje się jednak, że mała grupka dobrze zorganizowanych kryminalistów może dokonać wielkich rzeczy. Nie krępują ich zasady moralne. Nie krępuje ich poszanowanie dla tradycji i kultury oraz zdanie większości. Potrafią łamać zasady i obchodzić przeszkody, stosując metody, o których nawet nie śniło się innym graczom politycznym. Marksizm nadal istnieje i będzie istniał, jako system skupiający wokół siebie niewielką grupkę wyznawców. Odwołuje się do neurotycznych, zżeranych zazdrością dusz, oraz do politycznych psychopatów. Ich przestępcza skuteczność została po wielekroć udokumentowana. Komunizm nie jest ani martwy, ani pogrzebany, ponieważ sami komuniści cieszą się nadal jak najlepszym zdrowiem. Ich wewnętrzna przemiana, jak przemiana tygrysich prążków, to czysta fikcja.

6. Sądzę, że kolejnych pięć lat przyniesie wyniszczające zmiany. W skrytości pozostaję jednak optymistą, pełnym nadziei. Negatywne aspekty niedalekiej przyszłości przyniosą pozytywne zmiany. Nowe perspektywy, odświeżone intelektualne koncepcje wypłyną na powierzchnię w Europie w Ameryce Północnej. Błędy egalitaryzmu, materializmu i scjentyzmu zostaną skorygowane. Nastąpi duchowe i intelektualne odrodzenie europejskiej cywilizacji.



Prześlij znajomemu

1 Komentarz do “Odpowiedź na ankietę”

  1. 1 Serge Kabud

    Jeff you DID in fact predicted financial crisis and you did it with a high degree of precision

    It is interesting to note that some time in September 2008
    at exactly the point when McCain all of a sudden became a leader in polls
    after he announce Sarah Palin as his running mate

    some very heavy blow hit financial markets of the world coming from not a very clear source

    i remember reading on PajamasMedia forum some sort of a warning that a huge financial hammer in a size of about 20 trillion dollars is about to smash everything

    I can only attribute what happened then to the secretly coordinated move done by kremlin-chinese alliance likely with some additional allies from their Middle East oil partners: all of the above had enough cash to leverage what happened

    It is no secret and was explained by FED officials and other professionals that right at that time (September 2008) American finances where at the edge of total collapse:
    everybody tried to withdraw from the money market accounts and FDIC had to double the insured minimum from 100000 to 250000 for one year(?)

Komentuj





Language

Nowe książki Wydawnictwa Podziemnego, już w sprzedaży:


Zamów tutaj.

Jacek Szczyrba

Punkt Langrange`a. Powieść.

H
1946. Powieść.

Książki Wydawnictwa Podziemnego

Zamów tutaj:



J.R. Nyquist
Koń trojański
 
Dariusz Rohnka
Wielkie arrangement

Dariusz Rohnka
Fatalna Fikcja